අබඳසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. එකට බැඳුණු; නිරතුරු පවත්නා.2. වි. එකිනෙකට සම්බන්ධකමක් නැති; එකිනෙකට විරුද්ධ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 139 ← අබන්ධු අබබ →