අභූෂිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සරසනු නොලැබූ; භූෂණය නොකරන ලද; අනලඞ්කෘත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 150 ← අභූමි අභෙජ්ජ →