අවබාලසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. තරුණ; නවයොවුන්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 176 ← අවබල අණ්වීක්ෂය අවබුජ්ඣති →