අව්යුපශාන්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. උපශාන්ත නොවූ; නොසංසිඳුණු; නොසන්සුන්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 181 ← අව්යුත්පන්න අව්යොසිත →