සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 181

අව්‍යාහෘත

වි. නොකියන ලද; ප්‍රකාශ නොකරන ලද.

1. වි. (ව්‍යාක.) බෙදා වෙන් කළ නොහැකි; නිරුක්ති හෝ ව්‍යුත්පත්ති දැක්විය නොහැකි.
2. වි. පළපුරුද්ද නැති.

වි. උපශාන්ත නොවූ; නොසංසිඳුණු; නොසන්සුන්.

1. නා.ප්‍ර. අපාය; නරකාදිය.
2. නා.ප්‍ර. මනාලිය කැඳවාගෙන ඒම; ආවාහය.

නා. කාන්තාවක භාර්යාව වශයෙන් පාවා ගැනීම; ආවාහය.

නා. අපාය නමැති පුරය; අපාය; නිරය; නරකය.

නා. අපාය තලය; සතර අපාය.

නා.ප්‍ර. අපාය අක්ෂර.

වි. නොකිය හැකි; කියා නිම කිරීමට නුපුළුවන්.

නා.ප්‍ර. දකුණු දිශාව.

නා. අපායෙහි පවත්නා දුක.

නා. පවන්පත; විජිනිපත.

නා.ප්‍ර. අපාය භය; අපායෙහි ඉපදීම ගැන ඇති භය.

නා. අනියම් කාලය; අකාලය; ගස්වැල්වල සාමාන්‍යයෙන් මල් පල හට නොගන්නා කාලය.

නා.ප්‍ර. අවාරයේ ඇති වන වර්ෂාව; නොකල් වැස්ස.

වි. නොවැළැක්විය හැකි.

වි. නොවැළකූ; ආබාධිත.

නා.ප්‍ර. ආවාහ විවාහ; හිර ගනුදෙනු.

නා. වාසනාවෙන් තොරබව; අභාග්‍යය; අහේතුව.

(පාරිභා.) වි. කාල්පනික; අභූත; අතථ්‍ය (=unreal).

වි. පාඩු; අලාභ.

නා. අයහපත; අනර්ථය; හානිය.

වි. අනර්ථදායක; හානිකර.

වි. ළඟ නෑකම් ඇති; කිට්ටුවෙන් ම ඥාති වූ.