අවිනිබ්භෝගසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. වෙන් වෙන් ව නොපවත්නා; සමඟ පවත්නා; වෙන් කළ නොහැකි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 183 ← අවිනිබ්භොගරූප අවිනිමේය →