අසුමස්සේසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයක්රි.වි. ඉඳහිට; විටින්විට.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 200 ← අසුභානුපස්සීසුත්ත අසුර →