ආපත්තිය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
1. නා. පැමිණීම; ප්රාප්තිය.
2. නා. ආපදාව; විපත.
3. නා. නියමිත ශික්ෂා පදයක් හෝ වතක් හෝ උපසම්පන්න භික්ෂු භික්ෂුණී කෙනකු විසින් ඉක්මවීමෙන් සිදු වන වරද.
4. නා. එසේ වරදට පැමිණීම.
1. නා. පැමිණීම; ප්රාප්තිය.
2. නා. ආපදාව; විපත.
3. නා. නියමිත ශික්ෂා පදයක් හෝ වතක් හෝ උපසම්පන්න භික්ෂු භික්ෂුණී කෙනකු විසින් ඉක්මවීමෙන් සිදු වන වරද.
4. නා. එසේ වරදට පැමිණීම.