ඉටානිටුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[ඉට + අනිටු]වි. හොඳ-නොහොඳ; යහපත්-අයහපත්; කුසල් සහිත - අකුසල් සහිත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 260 ← ඉට්ඨෙන ඉටැබියම් →