ඉපිය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
1. (කථා.) නා. දිය මත පාවෙන සේ බිළී ලණුවෙහි හෝ දැලෙහි හෝ බැඳි සැහැල්ලු ලී කැබැල්ල; බෝයාව.
2. නා. දොර අල්මාරි ආදියේ ඇති ලී අගුළ; උගුලක ඇති අගුළක් වැනි කොටස.
3. නා. වෑල්වයක පියන්පත.
4. නා. සියුම් නාදය උපදවනු සඳහා නළාවක සවි කරන ලද තුනී යතුර.
5. නා. කුරක්කන් වැනි බීජවල පිට පොත්ත.
සිංහල ඉංග්රීසි ශබ්දකෝෂය
Phy. reed