උජු = ජ්ජුuju = jjuසුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයක. ති. ඇදනැති, වඞ්ක රහිත, කෙලින්.ති. ඍජු, ඇදනැති දෙය, අවඞ්ක. ලඝු, “උජුං කායං පණිධාය.” (පි. 166)සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 242 ← උජු උජුං →