සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 242

උජ්ඣාපෙති

ක්‍රි. (උජ්ඣ √ භු. උස්සග්ගෙ. හැරීමෙහි +ණප+ති), නින්දා කෙරෙයි, අවමන් බස බෙණෙයි. (පි. 167)

ක්‍රි. (උජ්ඣ √ භු. උස්සග්ගෙ. හැරීමෙහි +ති), නින්දා කරයි, අවමන් කරයි. (පි. 167)

න. අවඥා කිරීම, පහත් කොට සිතීම. (පි. 167)

ති. උදුරාදමන ලද, උපුටන ලද, තැන් තැන්වල දැමූ, “අද්දස සත්ථතානි තහිං තහිං උජ්ඣිතානි.” (පි. 167)

√ භු. උජුභාවෙ, ඍජුබැව්හි, ඔජති, ඍජු වෙයි. (පි. 166)

ක. ති. ඇදනැති, වඞ්ක රහිත, කෙලින්.
ති. ඍජු, ඇදනැති දෙය, අවඞ්ක. ලඝු, “උජුං කායං පණිධාය.” (පි. 166)

පු. හොඳට කාරණාකාරණ දන්නා. (පි. 166)

පු. ඍජු, ඇදනැති, “උජුකො නාම සො මග්ගො.” (පි. 166)

ති. ඍජුව ගිය, ඇදනැතිව ගිය. (පි. 166)

ති. ඍජුව යන සුලු, කෙලින් යන සුලු. (පි. 166)

ඉ. ඍජු වූ සිතක් ඇති බව, අවඞ්ක හිතක් ඇතිබව. (පි. 166)

පු. එනම් රට. (පි. 166)

ඉ. ඍජුවූ දෘෂ්ටිය, ඇදනැති ලබ්ධිය. (පි. 166)

පු. ඍජුවූ මාර්‍ගයට පිළිපන්, යහපත් ජීවිතයක් ගතකරන, “උජුපටිපන්නො භගවතෝ සාවක සඞ්ඝො.” (පි. 166)

පු. ඍජු භාවය, ඇද නැති ගතිය, අවඞ්ක භාවය. (පි. 166)

ති. ඍජුභාවයට පැමිණි, අවඞ්ක වූ, ඇදනැති. (පි. 166)

පු. ඍජුවූ මාර්‍ගය, ඇද නැති පාර, “උජුකො නාම සො මග්ගො අභයා නාම සාදිසා.” (පි. 166)

න. ඍජු ශීලය හා මුදුබව, “උජුමද්දවෙන න. ඡන්දාගතිං ගන්තබ්බං“ (පි. 166)

පු. ඍජුවංශය, නියමවංශය. (පි. 166)

පු. මෘදුවූ වාතය, මොලොක් වාතය. (පි. 166)

පු. එකිනෙකට විරුද්ධ, කෙලින්ම විරුද්ධත්වය. (පි. 166)

පු. එකිනෙකට විරුද්ධ වූ වාදය. (පි. 166)

න. දුක, හිරිහැරය, පීඩාව, ඉල්ලීම. (පි. 167)

√ භු. උඤ්ඡනෙ, සිඟීමෙහි, ඇවිලීමෙහි, උඤ්ඡති, සිඟයි. (පි. 167)