උඩසසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. උඩපැත්ත; මුදුන; මස්තකය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 295 ← උඩවිසිවීම උඩස් වෙනවා →