උඩුමුවාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. උඩට හැරවූ මුඛය ඇති; උඩුකුරු; උඩුබැලි.සිංහල ඉංග්රීසි ශබ්දකෝෂයadj. anabaticසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 297 සිංහල ඉංග්රීසි ශබ්දකෝෂය – 773 ← උඩුමුව උඩුයටි →