උද්ධූතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. කලඹන ලද; සෙලවූ; ඔසවන ලද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 314 ← උද්ධුස උද්ධෘත →