සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 314

උද්ධර්ෂණය

නා. මයිල් කෙළින් සිටීම.

නා. ඉහළ යෑම; ඉගිළී යෑම.

1. වි. උඩට නඟන; ඔසවන.
2. වි. තෝරාගත් උසස් දෙයින් පමණක් සමන්විත වූ; සාරයෙන් ම පමණක් නිපැයුණු.

නා. නඟා ගැනීම; මතු කර ගැනීම.

1. නා. ඉදිරීම; උපුටා ගැනීම.
2. නා. යුද්ධයේදී පැහැර ගත් දෙය.
3. නා. ණය.

වි. උඩට මස් නෙරා ගිය;.ඉදිමුණු.

නා. ඉදිමී ගිය මළ සිරුර.

වි. කලඹන ලද; සෙලවූ; ඔසවන ලද.

වි. උඩට නැගූ; උපුටාගත්; උද්ධරණය කළ.

නා. කථාවකින් හෝ පොතකින් උපුටා ගත් වාක්‍යය හෝ වාක්‍යාංශය; උද්ධෘතය.

නා. අඩු කළ කොටස; වට්ටම.

නා. ගෙල වැල දා එල්ලීම; එල්ලී මැරීම.

නා. පිබිදීම; අවදි වීම; ප්‍රබෝධය.

නා. ඉපදීම; හටගැනීම; පහළවීම; ප්‍රභවය.

නා. බර ඉසිලීම; බර.

නා.ප්‍ර. උසස් කොට සැලකීම හෝ ප්‍රකාශ කිරීම; හුවා දැක්වීම.

නා. හැඟීම; චිත්තාවේගය.

නා. බැබළීම; දිලිසීම.

1. වි. පොළොව පළා ගෙන පැන නඟින (රතිඳුගොව් ආදි සතුන් පිළිබඳ කියනු ලැබේ).
2. වි. රිකිල්ලකින් හටගන්නා වූ; අංකුරයකින් වැඩෙන.

නා.ප්‍ර. වෘක්ෂලතාදි ගණයට අයත් ජීව වස්තුව; ශාකය; පැළෑටිය.

1. නා.ප්‍ර. උද්භිද වැඩීමට උවමනා කරන පෝෂණ හෙවත් ආහාර; වෘක්ෂාහාර.
2. නා.ප්‍ර. එළවලු ආහාර; උද්භිදවලින් පමණක් සමන්විත ආහාර.

නා. නානා වෘක්ෂලතාදිය වවා ඇති උයන; උද්භිද විද්‍යාත්මක වර්ගීකරණයට අනු ව සකස් කරන ලද උද්‍යානය.

නා. ගසක හෝ ගෙඩියක ඇති ඉතා සියුම් සිවිය.

නා. කෝෂ එකිනෙකට සම්බන්ධ වීමෙන් පැළැටියක සෑදෙන සිවිය (ඌතිය) සෑදී තිබෙන ඉතා කුඩා අංගය.