උද්ධෘතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. උඩට නැගූ; උපුටාගත්; උද්ධරණය කළ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 314 ← උද්ධූත උද්ධෘත පාඨය →