උපකීණ්ණupakīṇṇaසුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයති. ගැවසීගත්, විසුරුණු. (පි. 186)සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 266 උපකිණ්ණ ← උපකිලෙස උපකීතක →