උපවෙසීupavesīසුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයපු. සමීපස්ථයා, ළඟ සිටින්නා. (පි. 195)සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 285 ← උපවෙසිත උපවෙසෙන →