උපායිතupāyitaබුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය3. උපස්ථාන ලැබූ; සේවිත වූ.බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 160 ← උපායික උපායුපාදාන →