බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 160
උප්පොඨෙති
(උ+පොඨ+ණෙ) ගසා දමයි; තළයි; පහර දෙයි.
උප්ලවති
(උ+ප්ලව+අ) උඩ පාවේ; දියෙන් මතු වේ.
උප්ලවන
න. පාවීම; මතු වීම.
උපාගච්ඡති
(උප+ආ+ගමු+අ) සමීපයට එයි.
උපාගත
3. එළඹුණු; ළඟට ආ.
උපාදාන
න. කිසිවක පැවැත්මට උපකාර වන දෙය; තෘෂ්ණා දෘෂ්ඨි ආදිය; දර; දැඩිසේ ගැන්ම.
උපාදානක්ඛන්ධ
පු. මාගේ යැයි ඇලීම ඇතිකර ගත් ස්කන්ධය.
උපාදානක්ඛය
පු. තෘෂ්ණා දෘෂ්ඨි ආදී උපාදානයන් නැති කිරීම.
උපාදානීය
3. තෘෂ්ණා දෘෂ්ඨි ආදීන්ට ගොදුරු වන.
උපාදාය
පූ.ක්රි. උපමා කොට; දැඩිසේ ගෙන; සමාන කොට.
උපාදි
පු. ස්කන්ධයන් පැවැත්මේ හේතුව.
උපාදින්න
3. තමාගේ යැයි සිතාගත්; තෘෂ්ණාදීන් විසින් ගන්නා ලද.
උපාදින්නක
3. තමාගේ යැයි සිතාගත්; තෘෂ්ණාදීන් විසින් ගන්නා ලද.
උපාදිසෙස
3. ස්කන්ධයන් පැවැත්මේ හේතුව ඉතිරිව ඇති.
උපාධි
පු. පරීක්ෂණයකින් සමර්ථ වීමකින් හෝ අන් ආකාරයකින් ලබල පටබැඳි නාමය.
උපාය
පු. අභිවෘද්ධි කාරණය; ආකාරය; පිළිවෙළ; මාර්ගය.
උපායකුසල
3. අභිවෘද්ධි කාරණයෙහි දක්ෂ වූ.
උපායකොසල්ල
න. උපායෙහි දක්ෂ බව.
උපායන
න. තෑග්ග; තුටු පඬුර.
උපායාස
පු. බලවත් සිත් තැවුල.
උපායිත
3. උපස්ථාන ලැබූ; සේවිත වූ.
උපාරම්භ
පු. දෝෂාරෝපණය.
උපාවිසි.අ
හිඳ ගත්තේය.
උපාසක
පු. අදහන්නා; එළඹෙන්නා; ගිහි ශ්රාවකයා.