බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 161
උපාසකත්ත
න. උපාසක බව.
උපාසති
(උප+ආස+අ) සමීපයට පැමිණේ; සේවනය කෙරේ.
උපාසන
න. උපස්ථානය; දුනු ශිල්පය; පුරුදු කිරීම; සේවනය කිරීම.
උපාසිකා
ඉ. උපාසිකාව.
උපාහන
න. වහන්; සෙරෙප්පු.
උපෙක්ඛක
3. මධ්‍යස්ථ ස්වභාව ඇති; මැදහත්.
උපෙක්ඛති
(උප+ඉක්ඛ+අ) මධ්‍යස්ථව සිටී.
උපෙක්ඛනා
ඉ. මධ්‍යස්ථ බව.
උපෙක්ඛා
ඉ. උපේක්ෂාව; මැදහත් බව; සැප දුක් නොවූ වේදනාව.
උපෙක්ඛිත්වා
පූ.ක්‍රි. මධ්‍යස්ථ වී.
උපෙක්ඛිය
පූ.ක්‍රි. මධ්‍යස්ථ වී.
උපෙඛා
ඉ. උපේක්ෂාව; මැදහත් බව; සැප දුක් නොවූ වේදනාව.
උපෙච්ච
පූ.ක්‍රි. එළඹ; පැමිණ.
උපෙත
3. යුක්ත වූ.
උපෙත්වා
පූ.ක්‍රි. එළඹ; පැමිණ.
උපෙති
(උප+ඉ+අ) එළඹේ; පැමිණේ; ලබා ගනී.
උපෙතුං
නි. එළඹෙන්ට.
උපෙන්ත
3. එළඹෙන; එළඹෙමින්.
උපොසථ
පු. අටසිල්; පෝය දින; භික්ෂූන්ගේ පාමොක් උදෙසීම.
උපොසථකම්ම
න. පොහොය දින අටසිල් රැකීම.
උපොසථාගාර
න. පොහොය ගෙය.
උපොසථික
3. අටසිල් ගත්; පෙහෙවස් රකින.
උබ්බට්ටන
න. ඇඟ ඉළීම; කුණු ඇතිල්ලීම; සුවඳ සුණු ආදිය ඉළීම.
උබ්බට්ටිත
3. ඇඟ ඉලූ.