උපාසීනupāsīnaසුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂයන. සමීපයෙහි හිඳීම, ළඟ හිඳීම. (පි. 198)සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 293 ← උපාසිතුං උපාසෙති →