උරුදිය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
නා.
ස්ථිරභාවය; නිශ්චය.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 338
← උරුදි
උරුදු →