උරුදුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ඍජු; ඇද නැති; කෙළින්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 338 ← උරුදිය උරුන්ද →