එළමුඛ

eḷamukha

සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය

පු. නිතර මුවින් කෙළ වැගිරෙන්නා, කෙළතොලු අය, පැවිදි නොකට යුතු පුද්ගලයෙක්, “එළමුඛොති නිච්චං පග්ඝරිතලාල මුඛො, එළමුගොපි වුච්චති.” (පි. 218)