කටකෙඳිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. සිවුපාවන්ගේ හෝ පක්ෂීන්ගේ කටෙහි ඇති රෝම; මුඛකේශ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 389 ← කටකිරියා කටකොනින් සිනාවීම →