කටපුච්චානම්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා.ප්ර. අතිශයෝක්තියෙන් කියන කීම; හපන්කම; පුරසාරම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 390 ← කටපුච්චම් කටපුරා →