කරාල

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

1. වි. භයානක; බිහිසුණු.
2. වි. උස් වූ; ගැවසී ගත්තා වූ.
නා.ප්‍ර. අතු සහිත කොටස හෙවත් කරඬුව; කරටිය.