ක්ෂීණායුෂ්කසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ගෙවී ගිය ආයුෂ ඇති; මරණයට ළං වී සිටින; ආයු පිරිහුණු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 444 ← ක්ෂීණවර්තී ක්ෂීණාර්තවය →