කාලකත

kālakata

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

වි. මැරුණු; මළ.

බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය

3. මලා වූ; මැරුණු.

Digital Pāḷi Dictionary