ඛාතය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
1. නා. පොළොවෙහි කණින ලද පොකුණ හෝ වළ.
2. නා. පොළොව කැනීම; හෑරීම.
3. (පාරිභා.) නා. මිනිසා වැනි උසස් ක්ෂීරපායීන්ගේ මොළ පෘෂ්ඨය බොහෝ සෙයින් නැමී සෑදී ඇති ඇළිය.
1. නා. පොළොවෙහි කණින ලද පොකුණ හෝ වළ.
2. නා. පොළොව කැනීම; හෑරීම.
3. (පාරිභා.) නා. මිනිසා වැනි උසස් ක්ෂීරපායීන්ගේ මොළ පෘෂ්ඨය බොහෝ සෙයින් නැමී සෑදී ඇති ඇළිය.