ග්රහයෝගය
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
1. (ජ්යෝති.) නා. ග්රහයකු සුබ හෝ අසුබ ඵල ගෙන දීමේ බලයෙන් යමකුගේ තත්කාල කේන්ද්රයේ කිසියම් භාවයක යෙදීම.
2. (ජ්යෝති.) නා. ග්රහයන් දෙදෙනකු හෝ වැඩි දෙනකු කේන්ද්රයක එකම රාශියක යෙදීම; ග්රහ සංයෝගය.
1. (ජ්යෝති.) නා. ග්රහයකු සුබ හෝ අසුබ ඵල ගෙන දීමේ බලයෙන් යමකුගේ තත්කාල කේන්ද්රයේ කිසියම් භාවයක යෙදීම.
2. (ජ්යෝති.) නා. ග්රහයන් දෙදෙනකු හෝ වැඩි දෙනකු කේන්ද්රයක එකම රාශියක යෙදීම; ග්රහ සංයෝගය.