තත්සමුදයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. එහි හටගැන්ම; එහි උපත; එය හට ගැන්මට හේතුවන මූලකාරණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 703 ← තත්සමුත්ථාන තත්සර →