තික්ඛින්ද්රියයාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. තියුණු ඉන්ද්රිය ඇත්තා; ප්රඥා ආදි ඉන්ද්රිය මේරු තැනැත්තා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 748 ← තික්ඛින්ද්රිය තික්ත →