තොන්ගලසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා. කොන; කෙළවර; අග්ගිස්ස.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 779 ← තොදෙය්යමාණවපුච්ඡා තොන්ගු →