දිවඟනසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[දිව + අඟන]නා.ප්ර. දිව්ය ස්ත්රිය; සුරඟන.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 840 ← දිවඞ්ගත දිවට ප්රිය →