දුහුදුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. සතුරා; පසමිතුරා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 859 ← දුහු දුහුන් →