නාඹු
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
තරුණ; පෝතක.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 902
← නාඹර
නාඹුල් →