නායහන්සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. නාගයෙකු යහන කොටගෙන වසන තැනැත්තා; විෂ්ණුදෙවි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 902 ← නායයෑම නායික →