නැණගසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[නැණ + අග]නා. නුවණින් අගතැන්පත් තැනැත්තා; ගණදෙවි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 907 ← නැණ දත නැණපතර →