නිරාපත්තියසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[නිර් + ආපත්තිය]නා. ආපත්ති ඇති නොවීම; ඇවැත් සිදු නොවීම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 939 ← නිරාපත්තික නිරාපතිත →