නිරාශ්වාසකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. ආශ්වාස කිරීමෙන් තොර; හුස්ම ගැනීම නැවැත්වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 940 ← නිරාශද්ය නිරාශ්රය →