නිරාශද්යසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සිටගත නොහැකි; ගමන් කළ නොහැකි.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 940 ← නිරාශඞ්ක නිරාශ්වාසක →