නිරූඪිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ව්යවහාරය; ආරෝපණය; ප්රකටතාව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 942 ← නිරූඪ නිරූනන විභාජනය →