ප්‍රමෝහය

සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය

නා. (අරමුණක) කිසිසේත් සිත නොයෙදීම ; බලවත් සිහිමුළාව ; සිතෙහි මහත් වූ කැළඹීම.