බඳදිලිසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. වැඳීම සඳහා හිස් මුදුනෙහි තබාගත් දෝත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1144 ← බඳ හිස බඳන →