භුවිපාලසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. මහ පොළොව පාලනය කරන්නා ; රජු ; මහීපාලයා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1182 ← භුවි භුස →