සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1182

භුවන

1. නා. ලෝකය ; ලොව.
2. අහස ; අවකාශය.

1. නා. කාම, රූප, අරූප යන ලෝක තුන.
2. ස්වර්ග, මර්ත්‍ය පාතාල යන ලෝක තුන.

වි. තුන් ලොවෙහි ම අණසක පතුරුවන ; ත්‍රෛලෝකයට ම ආඥා පතුරන.

[භුවන + අග්‍ර]
වි. මුළු විශ්වයට ම අගතැන් පත් ; ලෝකාග්‍ර.

නා.ප්‍ර. පොළොව ; පෘථිවිය.

නා.ප්‍ර. මහ පොළොව පාලනය කරන්නා ; රජු ; මහීපාලයා.

වි. පොළොවට අදාළ වූ ; පෘථිවියට සම්බන්ධ වූ
නා.ප්‍ර. පොළොව ; පෘථිවිය ; භූමිය.

(පාරිභා.) නා. පොළොවෙහි ඇති භූමිභාග වැඩි කොටස ඇතුළත් වන අර්ධගෝලය ; උත්තරාර්ධ ගෝලය.

(පාරිභා.) නා. පෘථිවියේ වෙනස් වන තත්ත්ව නිරූපණය.

(පාරිභා.) නා. පොළොවෙහි සිදුවන සංචලනය.

නා. අන්‍ය වස්තුවක් ඇද ගැනීමට පොළොවේ ඇති කාන්දම් බලය ; පෘථිවියේ ආකර්ෂණ ශක්තිය.

භූගත ජලය බ.

නා. පොළොවේ භූමි ප්‍රදේශයක ස්වභාවික හා කෘත්‍රීම ලක්ෂණ ඇතුළත්ව පෙනීම.

1. නා. පොළොවට සම්බන්ධ දෙවියා ; භූමාටු දේවතාවා.
2. බමුණා ; බ්‍රාහ්මණයා.

(පාරිභා.) නා. භූගෝලයේ උත්තර ධ්‍රැවයේ සිට දක්‍ෂිණ ධ්‍රැවය දක්වා වටේට වැටී ඇති සේ සළකුණු කළ රේඛා.

නා. කන්ද ; පර්වතය ; පව්ව.

නා. පොළොව සෑදී ඇති ආකාරය ; පෘථිවියේ ව්‍යුහය.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. පෘථිවියේ ඒ ඒ යුගවල වයස දක්වන විද්‍යාත්මක කාල බෙදීමක්.

(පාරිභා.) වි. පොළොව තුළ වූ.

(පාරිභා.) නා. පොළොව යටින් ගලා යන ජල ප්‍රවාහය ; උමං ගංගාව.

නා. පොළොවෙහි පාෂාණස්තර ආශ්‍රිත ව රැඳී පවතින ජලය ; භූ ජලය.

(පාරිභා.) නා. පොළොව යටින් දිය බැස යාමට සැලසීමේ ක්‍රමය.

(පාරිභා.) නා. පොළොවෙහි භූ සංයුතිය, ව්‍යුහය හා පරිණාමය පිළිබඳ විද්‍යාව ; භූතත්ව විද්‍යාව.

(පාරිභා.) නා. පෘථිවියේ ඇතුළත හෙවත් අභ්‍යන්තරය; භූ අන්තරය ; පොළෝ ගැබ.