මුත මංගලිකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ආඝ්රාණය කළ සුවඳ, විඳින ලද රසය, කය ලබන පහස මඟුලැයි පිළිගත් තැනැත්තා හෝ පුද්ගල සමූහයා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1253 ← මුත මුතත්ත →